Cięcia szablą według Michała Starzewskiego

Portret_-_Michał_StarzewskiJan Starzewski w książce „Ze wspomnień o Michale Starzewskim” w której zawarł barwne wspomnienia o przygodach swego nietuzinkowego dziadka, znalazł także miejsce na niewielki traktat poświęcony robieniu szablą.

Autentyczność wspominanej przez Starzewskiego polskiej szkoły robienia szablą budzi kontrowersje. Z jednej strony powołuje się on na swoich przodków mających w niezmienionej formie tej szkoły nauczać, z drugiej strony nie znajdujemy żadnego potwierdzenia w odrębnych źródłach na autentyczność ów nazw cięć. Sama broń którą Starzewski w swym traktacie prezentuje przypomina raczej współczesne mu włoskie szable pojedynkowe niż używane w wiekach wcześniejszych szable polskie.

Nie mniej barwne opisy i ciekawe nazwy pozwalają zachować pewną odmienność szkołom chcącym odwoływać się do tradycji polskiej szabli (obecnie nie znamy żadnych źródeł zawierających opis sztuki krzyżowej. Znajdujemy jednak odwołania w źródłach niemieckich i włoskich na podstawie których możemy prowadzić badania nad rekonstrukcją rodzimej polskiej sztuki walki).

Poniżej prezentuję państwu ów cięcia razem z odpowiadającymi im nazwami. W kolejnym poście przybliżę opisy jakimi Pan Michał Starzewski każde z tych cięć objaśnia.